بعد از رفتنت اینجا به جای گرمی دستان نوازشگرت پیچک بیماریست که بر تنم می روید ! مدتهاست که رویش ریشه های این تازه دوست را به نظاره نشسته ام ! ببینم تا کجا و تا کی مرا در آغوش خود فشرده و به آغوش مرگ می سپرد! همچون کودکی شده ام سخت بهانه گیر و دلتنگ زمانی موهایم تمثال شبهایه تارت بودن امروز نیستی که ببینی شب و روز را برایت یکی کرده ام ! روزگاری از چشمانم می گفتی و ناوک مژه هایم امروز بیا و اشک از دیدگان بی فروغم پاک کن ! ...دیریست که با یک دوست تازه آشنا اما صمیمی پیمان بسته ام پیمانی که با جان بسته ام که تا حد مرگ در کنارم باشد و با مرگ از کنارم پر بکش

سالروز زمینی شدنت مبارک عشقم

تولدت مبارک !

باران که می بارد چشم هایم با آسمان به تفاهم می رسند چه وجه اشتراک لطیفی است بین هوای دل من با این روزهای پاییزی! نمیدونی چقدر خوشحالم کردی وقتی دیدم برام نوشتی ! خیلی دوستت دارم و دلتنگتم کاش زودتر برگردی منو از خودت بی خبر نزار روزایه سخت و تلخی رو دارم می گذرونم ! به امید دیدار دوباره